Een andere WordPress.com site

Bure Jan

Net wakker geworden, nadat ik een gat in de dag heb geslapen na m’n nachtdienst, schuif ik de gordijnen in de woonkamer open. Een zuinig zonnetje schijnt de verlaten straat in. Hoewel, nee toch niet helemaal verlaten. Er komen twee hoofden omhoog vanachter de Ligusterheg. Buurtjes Jan en Mien zijn hard bezig hun keurige voortuin nog strakker in het stramien te zetten. Ik vind het zo knap, alles is onberispelijk, er staat zelfs geen grassprietje scheef. Onwillekeurig vergelijk ik hun tuin even met mijn treurig probeersel. De Afrikaantjes die ik een maand geleden heb geplant kijken me bruin verschrompeld bestraffend aan.

Ik zet m’n raam open en knik even ter begroeting als er twee paar ogen mijn richting opgaan. Ik zie de afkeer over Mien’s gezicht glijden. ‘Ze houdt niet van Dolle Mina’s’, heeft ze me toegesnauwd toen ik bij onze kennismaking vertelde dat ik een werkende alleenstaande moeder ben. Vlug laat ik me in mijn grote leunstoel zakken, verscholen achter een krant. De frisse wind laat de pagina’s ritselen en neemt en passant de conversatie van de buren mee.

‘Jan, schiet nou toch eens op, het is koffietijd. Ik hoorde net de klok drie uur slaan’.
‘Ja ja, ik ben bijna klaar’.
‘Ik neem alvast de emmer mee naar binnen, want je hebt er weer eens een rommeltje van gemaakt’.
‘Een man zonder vrouw is als een paard zonder teugel, m’n lieve Mientje!’
‘Och Jan, stil toch! Dadelijk horen de mensen het.’

Ik hoor de voordeur met een klap dichtgaan en nijdige passen weerklinken door de gang.
‘Nou, ik zeg toch niks verkeerds’, hoor ik de buurman in zichzelf mompelen. Stiekem gluur ik over het binnenlands nieuws naar de beige stofjas die heen en weer beweegt achter de heg. Ik heb meelij met Jan. Het is zo’n lieverd, hij is altijd in de weer voor zijn vrouw en aanbidt zowat de grond waarop ze loopt. En zij? Zij loopt de hele dag tegen hem te grauwen en te snauwen. Hoe houdt hij dat toch vol, vraag ik me verbaasd af.

Ineens draait Jan zich om, net alsof hij voelt dat ik naar hem kijk. Hij laat het schepje uit zijn rechterhand vallen en doet langzaam één voor één de knopen van zijn stofjas los. Ondertussen houdt hij mijn blik gevangen. Z’n jas dwarrelt als een camouflagenet over de Rododendron heen als hij deze achteloos weggooit. Zijn staalblauwe ogen houden mij nog steeds in zijn ijzeren greep. Nu stapt hij dwars door de heg en staat ineens vlak bij me op de groen uitgeslagen tegels voor mijn raam en kleedt zich verder uit. Ik verstijf van angst. Wat gebeurt híer nu? Jan klopt op het raam en roept dat ik hem binnen moet laten. Klop, klop! Steeds harder.

‘Hee mam, doe eens open, ik ben m’n sleutel vergeten!’ roept m’n dochter op het raam bonkend. Met zweet in m’n handen probeer ik de realiteit wakker te laten worden. Gauw sluit ik haar in m’n armen nadat ik de voordeur heb opengedaan, mijn bonkend hart tot bedaren brengend.
Ze worstelt zich geïrriteerd los en roept: ‘Hè mam, doe niet zo raar!’, terwijl ze de trap oploopt naar haar kamer. Haar jas dwarrelt als een camouflagenet over me heen.

© 20111208 Jacqueline Willemsen-de Kort

Dit is een schrijfopdracht van de cursus ‘Klim in je pen II’ door docente Ester van Meurs van http://www.lettervers.nl.
Opdracht: we hebben in de les een directe dialoog geschreven over de afbeelding van een wat ouder echtpaar, werkend in de voortuin, ongeveer jaren 50-60. Hij zit op z’n knieën met een stofjas aan, zij houdt een emmer vast. Schrijf met je dialoog in je achterhoofd een kort verhaal waarin één van de twee personen de hoofdpersoon is. Tijdens of vlak na het tuinieren gebeurt er iets dat het leven op z’n kop zet. Maximaal 1 A4.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Tagwolk

%d bloggers liken dit: